To Ιστολόγιο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης της Βέροιας

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήμουν στη Θεσσαλονίκη, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Εκεί στο λιμάνι είχε σαλεπιτζήδες, παρασκευαστές του γνωστού ροφήματος. Τους είχα ακούσει πολλές φορές από παλιά να φωνάζουν “σαλεεεέπι”, “σαλεεέπι”, αλλά δεν το είχα δοκιμάσει ποτέ. Και η αρχή έγινε. Τι θείο ρόφημα ήταν αυτό! Ζεστό, αχνιστό, ευωδιαστό, με εκείνα τα αρώματα κανέλας, την προσθήκη τζίντζερ, στο τσουχτερό κρύο του απογεύματος, μαλακτικό για το λαιμό και τη διάθεση, δυναμωτικό για όλα. Όσο για τον παρασκευαστή του, τι δεξιοτέχνης! Ευεργέτης της ανθρωπότητας! Και τουλάχιστον εκείνες τις μέρες του Φεστιβάλ κι αυτός θα ευεργετήθηκε οικονομικά.. Ποιος τώρα όμως θα έκανε μια τέτοια δουλειά; Μες το κρύο και το αγιάζι; Επάγγελμα που χάνεται κι αυτό.
Για τα επαγγέλματα που χάνονται μας ζητούν πληροφορίες, συνήθως για μαθητικές εργασίες. Τα παρακάτω βοηθούν.

Σχετικές ιστοσελίδες στο Ίντερνετ:
Πανεπιστήμιο Αιγαίου, παραδοσιακά επαγγέλματα της Λέσβου
Ευρυτανικές σελίδες
59ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης
Έχει γούστο, εκπομπή της ΕΤ1

Σχετικά βιβλία της Βιβλιοθήκης:
Κατσόγιαννος Νεκτάριος, Τα παραδοσιακά επαγγέλματα στα Τρίκαλα
Μπαλαφούτης Κώστας, Παραδοσιακά επαγγέλματα και συνήθειες
Σπάρτσης Νικόλαος, Ισνάφκια και Ιπαγγέλματα στην Νιάουστα ιχτές κι σήμερας
Σταλίδης Κωνσταντίνος, Οι συντεχνίες και τα επαγγέλματα στην Εδεσσα την περίοδο της τουρκοκρατίας
Χατζηκοκολάκη Σοφία, Επαγγέλματα παλιά που δεν υπάρχουν πια…

Tags: Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας, Βέροια, παλιά-παραδοσιακά επαγγέλματα

Πώς βρέθηκε σ’ένα απόγευμα τόσο μαύρο να φορέσει μια γυναίκα, μια μητέρα, ένας πατέρας, μία οικογένεια, ένας φίλος, ένα χωριό, ένα νησί, ένας λαός. Πού βρέθηκε τόσο κλάμα για ένα τσιγάρο και μία σημαία;

Έχω ένα φίλο Κύπριο πλέον (εξ αγχιστείας) που με ενημερώνει για πολλά κι ωραία που συμβαίνουν στην Κύπρο. Αυτή τη φορά πρόκειται για το Συμπόσιο ποίησης. Για μια ανθολογία Κυπρίων ποιητών. Γνωρίζοντας πως στη συλλογή μας υπάρχουν βιβλία για την Κύπρο και την Ιστορία της,αναρωτήθηκα τι έχουμε από ποίηση Κυπριακή.Έτσι διαπίστωσα πως έχουμε κάποιους τίτλους:

Κώστα Μόντη:1. Γράμμα στη μητέρα κι άλλοι στίχοι, 2. Δεύτερο γράμμα στη μητέρα, 3. Εν Λευκωσία τη…, 4.Και τότε εν ειναλίη Κύπρω, 5.Κλειστές πόρτες, 6. Κύπρος εν Αυλίδι, 7. Ποίηση, 8. Συμπλήρωμα στιγμών, 9.Τα τραγούδια της ταπεινής ζωής

Κυριακου Χαραλαμπίδη:1.Το αγγείο με τα σχήματα, 2. Αμμόχωστος βασιλεύουσα, 3. Αχαιών ακτή, 4. θόλος, 5. Μεθιστορία

Ηλία Γεωργίου: Τα δκιαόλια μου: να λείπουσιν οι πόλεμοι με τους γερημιασμούς τους, ήταν να ζιούσιν τα παιδκιά να θάβκουν τους γονιούς τους.

Κων/νου Γιαγκουλή: 1. Ανθολογία Κυπριακής λαικής πόιησης, 2. Ανθολογία Λιοπετριτών ποιητών, 3. Η τεχνική του ποιηταρικού δίστσιχου και ο ποιητάρης Σέργης Καρεκλάς.

Ρούλας Ιωαννίδου-Σταύρου: Ξενιτιά:ανθολογία

Φαίδωνα Μπουμπουλίδη: Μεταβυζαντινή ποίησις:Ροδιακή, Κυπριακή, Κρητική

και Γεωργίου Χατζηκωστή: Ευαγόρας Παλληκαρίδης: ο ήρωας και ο ποιητής

Γειάσας Γιώργο και Δέσποινα (σε ξέχασα στη γιορτή σου φέτος), χαίρομαι που μ’ενημερώνετε για τις εκδηλώσεις σας,μόνο που ζηλεύω που δεν είμαι εκεί κάποιες φορές έστω. Να είστε καλά.

Tags: Βέροια, Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας, Κυπριακή ποίηση, Κύπρος , ανθολογίες

Το άλυτο πρόβλημα της ημικρανίας ή του πονοκεφάλου γενικότερα.

***************************************

Είναι ο εφιάλτης εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο. Ένας ύπουλος εχθρός ικανός να «σκοτώσει» τις μικρές χαρές της καθημερινότητάς μας, ένας εχθρός που μας καθιστά ανίκανους να ανταπεξέλθουμε σε απλές υποχρεώσεις ρουτίνας, αλλά και στην εργασία μας. Στις ημικρανίες ο πόνος είναι έντονος και αφόρητος, ενώ η θεραπεία δεν είναι πάντα εφικτή. Στην Αμερική το 2007, 30.000 άνθρωποι παραιτήθηκαν από την εργασία τους λόγω ανικανότητας να ανταπεξέλθουν στις εργασιακές τους υποχρεώσεις εξαιτίας του έντονου και καθημερινού πονοκέφαλου. Δυστυχώς δεν έχουν όλοι οι ασθενείς την πολυτέλεια να ζουν αξιοπρεπώς χωρίς να εργάζονται και έτσι πολλοί αναγκάζονται να υφίστανται καθημερινά την βασανιστική αυτή κατάσταση. Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πονοκέφαλος, που συνήθως εμφανίζεται στο μισό μέρος του κεφαλιού ή στην περιοχή γύρω από το ένα μάτι οπότε είναι και ο πιο επώδυνος, χωρίς αυτό να είναι πάντα ο κανόνας. Μπορεί να εμφανιστεί και με άλλες μορφές που είναι τόσες όσοι και οι ασθενείς. Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν την αίσθηση ότι κάποιο σφυρί χτυπάει το κεφάλι τους από μέσα ρυθμικά στη συχνότητα του σφυγμού τους. Ο πόνος μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες μέχρι και μερικές ημέρες. Εάν συνεχίζεται για πολλά χρόνια είναι πιθανόν ο ασθενής να περάσει στην κατάσταση του χρόνιου καθημερινού πονοκέφαλου, κάτι που ανατρέπει το ρυθμό κάθε φυσιολογικής δραστηριότητας. Άλλα συμπτώματα είναι η δυσανεξία στο φως και στους θορύβους, η τάση για εμετό, η εμφάνιση «αύρας» ή άλλης μορφής φωτεινών αντικειμένων και άλλα. Περισσότερη ενημέρωση μπορείτε να βρείτε σε βιβλία στο ράφι της «Ιατρικής» στον 1^ο ‘όροφο της βιβλιοθήκης μας.

Tags: Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας, Ημικρανία, Ιατρική, πονοκέφαλος