Τζαμιά
Από To Wiki της Ημαθίας
Πίνακας περιεχομένων |
Μενδρεσέ Τζαμί
Το Τζαμί του Μενδρεσέ είναι χτισμένο στο σημείο όπου κάποτε υπήρχε ο Ναός του Αποστόλου Παύλου. Πρόκειται για το μεγαλύτερο, και το εντυπωσιακότερο ίσως, τζαμί που χτίστηκε ποτέ στη Βέροια. Η συνοικία του Τζαμιού του Μενδρεσέ ήταν γνωστή ως συνοικία Μουσαλά (με τα πολλά κυπαρίσσια δηλαδή) ή συνοικία Τσαγλαγίκ. Πρόκειται για μία από τις δεκαέξι τούρκικες συνοικίες που υπήρχαν στη Βέροια κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Δίπλα στο Τζαμί του Μενδρεσέ υπήρχε μουσουλμανικό νεκροταφείο, όπως εξάλλου συνέβαινε με τα περισσότερα τζαμιά που ήταν χτισμένα στα όρια της πόλης. Σήμερα, το Τζαμί του Μενδρεσέ είναι το μεγαλύτερο και αρτιότερο που σώζεται στην πόλη της Βέροιας και το μοναδικό που σώζει ακέραιο το μιναρέ του. Βρίσκεται δίπλα στο Βήμα του Αποστόλου Παύλου και στη θέση που ήτανε άλλοτε χτισμένος χριστιανικός ναός, αφιερωμένος σε αυτόν.
πηγή φωτογραφίας: Παυλίδης Κωνσταντίνος, Τοπαλίδης Γεώργιος, Τσιούμας Μιχάλης, Χατζηδήμος Ιωάννης, Τοπογραφική αποτύπωση Τεμένους του Μενδρεσέ στη Βέροια, διπλωματική εργασία τμήματος αγρονόμων και τοπογράφων μηχανικών Α.Π.Θ., τομέας γεωδαισίας και τοπογραφίας, Θεσσαλονίκη 2000)
Μπογιαλί Τζαμί
Το Μπογιαλί Τζαμί, δηλαδή βαμμένο τζαμί, είναι χτισμένο επάνω στα νότια τείχη της Βέροιας και αποτελεί έναν από τους γραφικότερους χώρους προσευχής που έχτισαν στην πόλη οι αλλόθρησκοι κατακτητές. Στη φωτογραφία διακρίνεται καθαρά ο μιναρές του, αληθινό έργο τέχνης που δυστυχώς δεν υπάρχει πια. Σήμερα, το Μπογιαλί Τζαμί δεν ξεχωρίζει από μια κοινή κατοικία με κεραμοσκεπή. Παρόλα αυτά, σώζονται ακόμη ορισμένα σημάδια που μαρτυρούν την παλαιότερη, θρησκευτική χρήση του κτηρίου. Στη φωτογραφία διακρίνεται ένα μικρό οξυκόρυφο τόξο, χαρακτηριστικό της οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Ακόμη, στην πλαϊνή πλευρά του κτηρίου, έχουν απομείνει ίχνη από τη βάση του εντυπωσιακού του μιναρέ.
(πηγή φωτογραφίας: προσωπικό φωτογραφικό αρχείο Γεράσιμου Καλλιγά)
Ορτά Τζαμί
To Ορτά Τζαμί είναι ένα μικρό σε μέγεθος τέμενος αλλά συγχρόνως ένα από τα αξιολογότερα δείγματα μουσουλμανικής αρχιτεκτονικής που σώζονται στη Βέροια. Πρόκειται κατά πάσα πιθανότητα για κτίσμα της τελευταίας δεκαετίας του 15ου αιώνα και για ένα από τα πρώτα θρησκευτικά κτήρια που κατασκεύασαν οι Τούρκοι στην πόλη.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακός είναι ο μιναρές του με την καλοδουλεμένη του διακόσμηση που θυμίζει κέντημα.
Το Ορτά Τζαμί έχει υποστεί πολλές μετατροπές μέχρι σήμερα. Αρκετά ανοίγματα έχουν σφραγιστεί, τα φύλλα μολυβιού που επικάλυπταν το θόλο έχουνε κλαπεί, το άλλοτε εντυπωσιακό προστώο έχει καταπέσει.
Παρόλα αυτά, ακόμη και σήμερα, το Ορτά Τζαμί στέκει στο κέντρο της πόλης, ιδιαίτερα εντυπωσιακό και γραφικό.Το Ορτά Τζαμί είναι ένα απλό, μονόχωρο, τρουλοσκεπές κτίσμα, τετραγωνικής κάτοψης. Ο θόλος του ακουμπά επάνω σε οκταγωνικό τύμπανο, το οποίο επικάθεται στους περιμετρικούς τοίχους μέσω σφαιρικών τριγώνων.
(πηγή φωτογραφίας: Συλλογή φωτογραφιών Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Βέροιας)
Χουνκιάρ Τζαμί
Το Χουνκιάρ Τζαμί (Παλιά Μητρόπολη) σήμερα. Ολόκληρο το νότιο κλίτος έχει καταπέσει. Στη φωτογραφία διακρίνονται τόσο τα οξυκόρυφα τόξα των παραθύρων, χαρακτηριστικό δείγμα οθωμανικής αρχιτεκτονικής, όσο και τμήμα του μιναρέ του.
Η κύρια (δυτική) είσοδος της Παλαιάς Μητρόπολης πριν αυτή μετατραπεί σε τζαμί. Στο μαρμάρινο υπέρθυρό της υπήρχε η επιγραφή «και τούτο έργον Νικήτα θυηπόλου». Τα έντονα χρώματα, τα οποία φαίνεται να κοσμούσαν άλλοτε το τζαμί, είναι ακόμα εμφανή.
Το ιερό της Παλαιάς Μητρόπολης σε σχέση με τον μιναρέ που απέμεινε από τη μετατροπή της σε Τζαμί του χουνκιάρ.Οι δύο θρησκείες σε αντιπαράθεση. Το ιερό της Παλαιάς Μητρόπολης σε σχέση με το ότι απέμεινε από το μιναρέ του Χουνκιάρ Τζαμιού.
Η κύρια (δυτική) είσοδος της Παλαιάς Μητρόπολης πριν αυτή μετατραπεί σε τζαμί. Στο μαρμάρινο υπέρθυρό της υπήρχε η επιγραφή «και τούτο έργον Νικήτα θυηπόλου». Τα έντονα χρώματα, τα οποία φαίνεται να κοσμούσαν άλλοτε το τζαμί, είναι ακόμα εμφανή.
(πηγή φωτογραφίας: Παπαζώτος Θανάσης, Οδοιπορικό στη βυζαντινή και μεταβυζαντινή Βέροια, εκδ. Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Αθήνα 2003)
